Anoreksja jest schorzeniem o podłożu psychicznym. Jego istotną jest rygorystyczne, świadome ograniczanie ilości oraz kaloryczności posiłków w celu utraty lub kontrolowania masy ciała. Nieleczony jadłowstręt psychiczny prowadzi do śmierci.

Anoreksja, czyli jadłowstręt psychiczny, jest zaburzeniem odżywiania wynikającym z nieprawidłowego obrazu własnego ciała. Osoba chora celowo unika spożywania posiłków i drastycznie ogranicza ich kaloryczność w obawie przed przybraniem na wadze. Anoreksja jest chorobą psychiczną cechującą się dużym ryzykiem zgonu – ponad 10% nieleczonych osób umiera. Na jadłowstręt psychiczny najczęściej chorują dziewczynki od 10. roku życia.

Jak zaczyna się anoreksja?

Anoreksja zaczyna się od zwykłego odchudzania. Większość osób po zgubieniu nadprogramowych kilogramów powraca to normalnej diety. Osoba cierpiąca na jadłowstręt psychiczny nie przerywa odchudzania i stale ogranicza spożywane posiłki. Niepokój u rodziny powinno wzbudzić unikanie wspólnych posiłków oraz zmiana trybu życia na bardzo aktywny – anorektycy mnóstwo ćwiczą, próbując spalić każdy, nawet najmniejszy posiłek.
Osoba cierpiąca na anoreksję uważa, że w każdej chwili może przerwać dietę, ale nie potrafi tego zrobić. Na chorobę często zapadają nastolatki, ale granica wieku stale się obniża – anoreksję mogą mieć nawet 8-latki. Rozpoznanie anoreksji na początkowym etapie nie jest łatwe, ponieważ trudno ocenić kiedy odchudzanie staje się obsesją.

Anoreksja – jak pomóc?

W początkowym etapie choroby pomocna może być rozmowa. Należy uświadomić choremu, że konsekwencją drastycznego odchudzania jest wycieńczenie organizmu, a nawet śmierć. Nie jest to łatwe, ponieważ anorektycy mają zaburzony obraz własnego ciała i nie dostrzegają zmian spowodowanych brakiem odpowiedniej ilości pożywienia. Jedynym skutecznym sposobem na wyleczenie anoreksji jest profesjonalne wsparcie psychiatryczne. Niezbędna jest długotrwała psychoterapia oraz odizolowanie chorej osoby od środowiska, które przyczyniło się do wystąpienia anoreksji.