Biegunka jest stanem, w którym osoba oddająca stolec zdecydowanie częściej niż ma to miejsce zazwyczaj, dodatkowo stolec ten ma płynną konsystencję, nieciekawy zapach, może również pojawiać się w nim domieszka krwi, a także ropy i śluzu. Biegunki mogą być następstwem stresów, nieprawidłowej diety, stresów, a także drobnoustrojów chorobotwórczych.

Przyczyny biegunki

Najczęstszymi przyczynami biegunki są: zatrucie np. środkami chemicznymi, zatrucie lekami, zatrucie rtęcią, zespół Leśniowskiego-Crohna, zapalenie trzustki, alergia, stres, zapalenie jelit, problemy hormonalne, zatrucie endotoksynami bakteryjnymi, zakażenie rotawirusami czyli grypa żołądka (infekcja wirusami), zapalenie bakteryjne w postaci Salmonelli.

Leczenie biegunki

W celu leczenia biegunki pochodzenia bakteryjnego należy przede wszystkim skonsultować się z lekarzem. W niektórych przypadkach trzeba będzie zastosować antybiotyk.Leczenie głównie polega jednak na przyjmowaniu odpowiednich probiotyków, które będą przywracały właściwą florę bakteryjną w jelitach.

Biegunka może być bardzo niebezpiecznym schorzeniem, które może nawet stanowić zagrożenie życia. Biegunka jest bardzo częstą przyczyną odwodnienia pacjentów, dlatego konieczne jest podawanie im jak największą ilość płynów, które zawierają sód, potas, a także chlor. W przypadku małych dzieci odwodnienie może być niezwykle groźne. W leczeniu biegunek bardzo często wykorzystywany jest węgiel leczniczy, który oddziałuje na wiązanie się ze sobą toksyn oraz bakterii, a także powoduje, że woda przedostaje się do jelita i powoduje rozwolnienie. Lekarze rekomendują także przyjmowanie leków ściągających oraz adsorpcyjnych i preparatów spazmolitycznych.

Objawy biegunki

Początek biegunki może być nagły, poprzedzony gorączką, drgawkami, lub w niektórych przypadkach nawet utratą przytomności. Pierwsze wypróżnienia są obfite, a także wodniste (choroba jelita cienkiego), kolejna będą skąpe, mogą zawierać śluz lub krew. Z wypróżnieniami w tym okresie związane będą kurczowe bóle brzucha z bolesnym parciem na stolec (choroba jelita grubego) oraz nagła potrzeba oddania stolca – wodnistego albo krwawego.