Jedną z chorób cywilizacyjnych XXI wieku są problemy związane z tarczycą. Wiele osób słysząc diagnozę, która w dodatku brzmi obco, nieswojo, boi się. Opętują ich myśli, że to już koniec i nie widzą wyjścia z sytuacji. Jednak w wielu przypadkach wystarczy nieduża modyfikacja stylu życia, aby skutecznie walczyć z chorobą.

Choroba – zagadka

Choroba Hashimoto jest jednym ze schorzeń, którego etymologia pozostała nieznana. Zalicza się ja do chorób o podłożu autoimmunologicznym. Chodzi głównie o to, że nasz organizm jest wyposażony przez Matkę Naturę do walki z drobnoustrojami, które będą próbowały do niego wniknąć. Doskonale radzimy sobie w niwelowaniu bakterii, wirusów, nasze wewnętrzne zasoby doskonale rozpoznają nieprzychylne nam komórki. Czasami dzieje się jednak tak, że organizm zaczyna atakować sam siebie. W przypadku choroby Hashimoto ofiarą padają komórki tarczycy. Dlatego choroba ta nosi też nazwę limfocytarnego zapalenia tarczycy. W jego efekcie narząd, który padł ofiarą, produkuje coraz mniej bardzo ważnych do funkcjonowania hormonów: tyroksyny oraz trójjodotyroniny.

Nieodwracalne zmiany

To, czego choroba zdoła dokonać w naszym organizmie, nie da się odwrócić. Dlatego tak ważne jest pogodzenie się z chorobą i przybranie takiego stylu życia, który będzie wspomagał nasz układ w walce.

Po pierwsze: dieta

W leczeniu choroby Hashimoto dieta ma pierwszorzędne leczenie. Co prawda, będzie wiązało się to ze zmianą naszych nawyków i przyzwyczajeń, niekiedy w bardzo drastycznym stopniu, jednak warto wówczas pamiętać, że robimy to dla naszego dobra i zdrowia. Warto wówczas udać się do dietetyka, aby pomógł nam opracować najlepszy plan żywnościowy, dostosowany do naszych potrzeb, płci i wieku. Najczęściej wykluczanymi produktami są:

Bardzo często zdarza się tak, że leczenie niedoczynności tarczycy ( spowodowanej chorobą Hashimoto) jest nieskuteczne właśnie na brak tolerancji laktozy.

Choroba, której nie widać

Chociaż choroba atakuje przeważnie tarczycę, jej skutki odczuwa cały organizm. Dopadają nas męczące zmiany nastrojów, od euforii do depresji, przygnębienia. Ponadto wypadają włosy, a skóra robi się nieprzyjemnie sucha. Metabolizm ulega spowolnieniu. Z Hashimoto da się jednak normalnie żyć, jednak trzeba przestrzegać ściśle zaleczenia lekarzy i mieć silną wolę.